ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ : Η ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ.
- 17 Νοε 2016
- διαβάστηκε 8 λεπτά
Το σημερινό άρθρο μας αναφέρεται στην απόκρυφη ιστορία του Σύμπαντος αλλά και του πλανήτη μας, τη Γη.
Η Γη εκατομμύρια χρόνια πριν, μέχρι σήμερα. Οι πληροφορίες που αναγράφονται προέρχονται, από την μυθολογία μας, από αρχαία κείμενα άλλων λαών, από ιερά κείμενα, από κείμενα της ελληνικής γραμματείας και από σύγχρονα μηνύματα των «Υπερβατικών Οντοτήτων», τις οποίες Οντότητες οι Αρχαίοι μας Πρόγονοι μας τις είχαν ονομάσει «θεούς» (από το ρήμα «θεώ» = τρέχω γρήγορα). Από το 1997 έχει αρχίσει παγκοσμίως αποστολή μηνυμάτων σε αρκετούς ανθρώπους, κυρίως ελληνικής καταγωγής, με διάφορους τρόπους(σε υπολογιστές ή νοηματικά).Τα τελευταία δύο χρόνια έχει αυξηθεί κατά πολύ ο αριθμός αυτών των ατόμων, ιδίως στην χώρα μας.
Το άρθρο, λόγω του μεγέθους του, θα χωριστεί σε δύο μέρη. Το Α΄ μέρος, με την ονομασία «Ανδρομέδιοι – Ολύμπιοι», θα αναφέρεται στην προϊστορία και το Β΄ μέρος σε "μετέπειτα γεγονότα" από το 11.500 π. Χ μέχρι σήμερα.
Επειδή τα όσα αναφέρονται σε αυτό το άρθρο προορίζονται για αφυπνισμένα άτομα θα ήθελα να τα διαβάζετε σαν ένα παραμύθι που είναι γραμμένο για ενήλικους που μπορούν να αφήσουν την φαντασία τους να οργιάσει έχοντας πάντα υπ όψιν τους ότι όσα αναγράφονται σε αυτό το άρθρο μπορεί και να μην είναι μόνο μια φανταστική ιστορία αλλά η ιστορία του ΤΟΠΟΥ ΤΟΥΣ αλλά και ολόκληρου του ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ.
Άτομα που δεν μπορούν να τα πιστέψουν και ούτε τα υποχρεώνει κανείς να τα πιστέψουν εκλάβουν τα αναγραφόμενα σαν ένα ωραίο παραμύθι !!! Ας τους θυμίσω όμως ότι: "Αν δεν πιστεύεις σε κάτι, δεν πάει να πει αυτό το κάτι ότι δεν υπάρχει. Η πιο ισχυρή φαντασία μπορεί να είναι τελικά η πραγματικότητα.
Η ιεραρχία των Ουρανίων σωμάτων είναι η παρακάτω:
1).Σύμπαντα υπάρχουν 32 Αστερισμοί , Γαλαξίες και Σμήνη Γαλαξιών Νεφελώματα Αστρικά Συστήματα -Αστρικά Σμήνη Ηλιακά Συστήματα Άστρα (Ήλιοι) Πλανήτες Δορυφόροι Κομήτες, Αστεροειδείς, Μετεωρίτες.
Σε μια ακτίνα 2.000.000 ετών από τη Γη, διακρίνονται πάνω από 30 γαλαξίες με την κοινή ονομασία Τοπική Ομάδα Γαλαξιών και τη διεθνή της ονομασία "Local Grup". ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ.
2).
Όταν λέμε "Αστερισμός", εννοούμε ένα ακανόνιστο πολυγωνικό κλειστό σχήμα, το οποίο αν το επεκτείνουμε στο βάθος του Σύμπαντος, θα συναντήσουμε Γαλαξίες, Σμήνη Γαλαξιών, νεφελώματα , άστρα και πλανήτες, κ.ά.
Από τους 88 επίσημα καταχωρημένους αστερισμούς από την Αστρονομία οι 76 φέρουν Ελληνικά ονόματα και οι ονομασίες των περισσοτέρων τους είναι γνωστές από την εποχή του Ομήρου.
Αυτοί είναι: Ανδρομέδα, Αντλία, Αιγόκερως, Αργώ, Υδροχόος, Αετός, Βωμός, Κριός, Ηνίοχος, Βοώτης, Γλυφείον, Καρκίνος, Κυνηγητικοί Κύνες, Μικρός Κύων, Μεγάλος Κύων, Αιγίδιον, Καρίνα, Κασσιόπεια, Κένταυρος, Κηφεύς, Κήτος, Περιστερά, Κόμη Βερενίκης, Βόρειο Στέμμα, Νότιο Στέμμα, Κόραξ, Κύπελον, Νοτ. Σταυρός, Κύκνος, Δελφίν, Δράκων, Ίππος, Ηριδανός, Κάμινος , Δίδυμοι, Ηρακλής, Ύδρα, Λερναία Ύδρα, Λέων, Μικρός Λέων, Λαγωός, Ζυγός, Λύκος, Λύρα,, Μονόκερως, Στάθμη, Οκτάς, Οφιούχος, Ωρίων, Ταώς, Πήγασος, Περσέας, Φοίνιξ, Ιχθείς, Νοτ. Ιχθύς, Πρύμνη, Πυξίς, Δίχτυ, Βέλος, Τοξότης, Σκορπιός, Γλύπτης, Ασπίς, Όφις, Εξάς, Ταύρος, Τρίγωνο, Νοτ. Τρίγωνο, Μεγάλη Άρκτος, Μικρή Άρκτος, Ιστία, Παρθένος, Ιπτάμενος Ιχθύς, Αλώπηξ, Σαύρα, Ξιφίας.
Δώδεκα ασήμαντοι αστερισμοί που ούτε καν φαίνονται με γυμνό μάτι από τη Γη εντάχθηκαν στον πανάρχαιο Ουράνιο πίνακα για ν' αλλοιώσουν την ελληνικότατη σύνθεσή του, και όλα αυτά όταν το όνομα Ελλάδα έτεινε να ξεχαστεί κάτω από τον Τουρκικό ζυγό.
Από το 1603 μέχρι το 1763 έγιναν μερικές παρεμβολές στην ονομασία των αστερισμών όπως Καμηλοπάρδαλη, Χαμαιλέων , Διαβήτης, Γερανός, Ωρολόγιο, Ινδός, Λύγξ, Ζωγράφος, Τουκάνα, Μίγα, Μικροσκόπιο, Τηλεσκόπιο. Όταν δεν υπάρχει φαντασία και πλούσιο λεξιλόγιο τέτοιες φτωχές ονομασίες δίνεις.
Με διεθνείς επιστημονικές αποφάσεις οι αστερισμοί και τα άστρα σημαίνονται με μικρά γράμματα της Ελληνικής αλφαβήτου (και με λατινικά εφόσον αντιστοιχούν σε ελληνικό γράμμα) και όταν εξαντληθούν χρησιμοποιούν και πάλι αυτά με δείκτες.
Σε όλους τους αστερισμούς το φωτεινότερο άστρο ονομάζεται «Α», το αμέσως φωτεινότερο «Β» , κ. ο. κ. Η φωτεινότητα ενός άστρου είναι συνάρτηση της ηλικίας του, του μεγέθους και της απόστασης από την Γη. Οι ονομασίες των "αστερισμών" δεν πρόκειται να μεταβληθούν, παρότι κάποιοι προσπάθησαν, διότι είναι επιβεβλημένη «Άνωθεν».
Οποιαδήποτε αλλαγή θα επιφέρει σύγχυση και χάος. Η Ελληνική γλώσσα και γραφή είναι η Γλώσσα του Σειρίου που την έφερε το 25.000 π. Χ. ο Ζευς και τα πληρώματα των σκαφών του στη Γη. Είναι η γλώσσα του Ηρακλή του γιου του Δία και της Ήρας.
3).
Το Φως των «άστρων» , όπως το βλέπουμε από την Γη, τρεμοπαίζει και πολλές φορές έχει και διάφορους χρωματισμούς. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται "Στίλβη" και γίνεται λόγω της συχνής μεταβολής της λαμπρότητας και του χρώματος του άστρου, που συνοδεύεται από σπινθηρισμούς.
Μερικές φορές το Φως τους παρουσιάζει άλλο χρώμα λόγω της συστάσεως του εδάφους τους, όπως πχ ο πλανήτης Άρης που είναι κόκκινος, όπως επίσης οι πλανήτες Ουρανός και Ποσειδών που έχουν θαλασσί χρώμα.
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ
Ο αστερισμός της Ανδρομέδας αποτελείται από τρείς Γαλαξίες:
Τον αστερισμό της Ανδρομέδας και τους δύο δορυφόρους Γαλαξίες του, τη Μικρή Ανδρομέδα και την άλλη Μικρή Ανδρομέδα , ή Ανδρομέδα III).
Ο Γαλαξίας της Μεγάλης Ανδρομέδας απέχει 2.300.000 έτη φωτός απ' τη Γη και έχει πλάτος ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ 220.000 ετών φωτός και είναι διπλάσιος από τον δικό μας Σπειροειδή Γαλαξία.
Στο δικό μας Σύμπαν που ονομάζεται « Αλκυόνη » έχει μεταφερθεί ζωή από άλλο παλαιότερο Σύμπαν πριν πολλά δισεκατομμύρια έτη για αυτόν τον λόγο και ο Επίκουρος στον « Πανηγυρικό » λέει ότι οι Έλληνες είναι αυτόχθονες και δεν έδιωξαν κανέναν για να κατοικίσουν σε αυτό το μέρος που λέγεται Γη.
Ο εποικισμός των Αστρικών συστημάτων του Γαλαξία της Ανδρομέδας, έγινε πριν από 70 εκατομμύρια γήινα χρόνια από άλλον αρχαιότερο Γαλαξία.
Πριν 50 εκατομμύρια χρόνια όταν ο πολιτισμός της έφθασε στο ύψιστο σημείο ακμής του, κατ' εντολή του « Όλου Φωτός» (Η ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΧΗ) έγινε από τον «Ιερό» η αλλιώς Αυτόν που λέμε και Άρχοντα του Φωτός , η έγινε γνωστός σε εμάς τους ανθρώπους Δίας , η Αυτοκρατορία της Ανδρομέδας.
Η Ανδρομέδα περιλαμβάνει 3.657 αστρικά συστήματα από τον ομώνυμο Γαλαξία της Ανδρομέδας. Στα ανώτερα στρώματα της ζώνης του βιο-φωτός του Γαλαξία της Ανδρομέδας, εκκολάπτονται μόρια ανωτέρων υπερβατικών οντοτήτων, με ιδιότητες ασύλληπτες από την ανθρώπινη διάνοια.
Αυτές οι Οντότητες είναι η άρχουσα τάξη και ορισμένοι απ' αυτούς είναι κυβερνήτες «Γαλαξιών και Αστρικών Συστημάτων».
Στα κατώτερα στρώματα εκκολάπτονται γόνοι των υλικών οντοτήτων που προορίζονται για εποικισμό των αστρικών συστημάτων
Η τεχνολογία της Αυτοκρατορίας είναι ασύλληπτη και σε συνδυασμό με την ενεργειακή ολογραφία, προστατεύουν τα ηλιακά συστήματα όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα από τους αποστάτες (σκοτεινές δυνάμεις).
Οι ταχύτητες που έχουν πετύχει είναι ασύλληπτες και οι μετακινήσεις τους γίνονται σε ελάχιστο χρόνο. Οι Ανδρομέδιοι σαν οντότητες είναι πανομοιότυποι με τους κατοίκους της Γης, με ανάστημα 2,00 έως 2,20 μέτρα. Μπορούν να ενσαρκώνονται εύκολα χωρίς προβλήματα, να υλοποιούνται και να αποϋλοποιούνται κατά βούληση. Αναπαράγονται βιολογικά, σε κατάσταση συμπυκνώσεως, όπως οι ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ γήϊνοι, ενώ σε περιπτώσεις εκτάκτων αναγκών αναπαράγονται με πνευματική διάθλαση και σε πεδία πυκνώσεων μπορούν να επιταχύνουν τεχνολογικά τον χρόνο κυήσεως.
ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ
Η Γιγαντομαχία δεν είναι γνωστή από τον Όμηρο ή τον Ησίοδο. Ο Ησίοδος μόνο διασώζει τον μύθο της γέννησης τους των Γιγάντων ενώ όλες οι υπόλοιπες πληροφορίες αντλούνται κυρίως από τον Πίνδαρο και τον Απολλόδωρο.
Όταν ο Κρόνος έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του, Ουρανού, το αίμα από την πληγή του θεού γονιμοποίησε ξανά τη Γαία. ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ. (Θεογονία, ΣΤΊΧΟΙ 184-187)
Εδώ κρύβεται ένα μεγάλο μυστικό και έχει να κάνει με την ήττα των Φωτεινών δυνάμεων από τις δυνάμεις των Κρανίων η σκοτεινών δυνάμεων. ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ.
Έτσι αναλύοντας τα πάρα πάνω λόγια προκύπτει να γεννούνται νέες οντότητες όπως οι Ερινύες, οι Νύμφες των μελιών (και γενικά οι θεότητες που συνυπάρχουν με τα δέντρα) και οι Γίγαντες.
Ως τόπος γέννησης των τελευταίων αναφέρονται οι Φλέγρες. Ο Πίνδαρος ονομάζει Φλέγρας πεδίον το μέρος, όπου διεξήχθη ο αγώνας ανάμεσα στους Ολύμπιους και τους Γίγαντες.
Η Γη, αγανακτισμένη για την τύχη των Τιτάνων γέννησε από τον Ουρανό τους Γίγαντες, τεράστιους και ανίκητους, φοβερούς στην όψη, με πυκνά, πλούσια και μακριά μαλλιά και γένια και με λέπια φιδιού στα πόδια.
Μερικοί λένε ότι γεννήθηκαν στις Φλέγρες, άλλοι πάλι στην Παλλήνη. Αυτοί εξακόντιζαν στον ουρανό πέτρες και φλεγόμενες δρυς. Απ’ όλους τους διέφερε ο Πορφυρίωνας και ο Αλκυονέας, που παρέμενε αθάνατος, όσο πολεμούσε στη γη που γεννήθηκε.
Αυτός έδιωξε και τις αγελάδες του Ήλιου από την Ερύθεια. Στους θεούς δόθηκε σαφής χρησμός ότι κανένας τους δεν θα μπορούσε να σκοτώσει τους Γίγαντες, και ότι θα μπορούσαν να τους εξοντώσουν αν κάποιος θνητός συμμαχούσε μαζί τους.
Όταν το πληροφορήθηκε η Γη, αναζήτησε ένα βοτάνι, για να μη σταθεί δυνατό να εξολοθρευτούν από κανένα θνητό. Αλλά ο Δίας απαγόρευσε στην Ηώ, στη Σελήνη και στον Ήλιο να φέγγουν και πρόλαβε αυτός και έκοψε το βοτάνι· με τη μεσολάβηση μάλιστα της Αθηνάς εξασφάλισε για σύμμαχο τον Ηρακλή.
Και εκείνος σημάδεψε με το τόξο του πρώτα τον Αλκυονέα· αλλά πέφτοντας αυτός στη γη, ξανάβρισκε τις δυνάμεις του· με τη συμβουλή όμως της Αθηνάς ο Ηρακλής τον τράβηξε έξω από την Παλλήνη.
Και εκείνος λοιπόν με αυτόν τον τρόπο πέθανε.
Ο Πορφυρίωνας πάλι, την ώρα της μάχης με τον Ηρακλή, όρμησε και στην Ήρα. Γιατί ο Δίας του ξύπνησε πόθο ερωτικό για τη θεά, η οποία, καθώς αυτός τις ξέσκιζε τα πέπλα θέλοντας να τη βιάσει, έβαλε τις φωνές καλώντας σε βοήθεια· και καθώς ο Δίας τον κατακεραύνωσε, ο Ηρακλής τον σκότωσε με το τόξο του.
Όσο για τους υπόλοιπους, ο Απόλλωνας χτύπησε με τα βέλη του το αριστερό μάτι του Εφιάλτη και ο Ηρακλής το δεξιό· τον Εύρυτο τον σκότωσε ο Διόνυσος με τον θύρσο, τον Κλυτίο η Εκάτη με δαυλούς, τον Μίμαντα ο Ήφαιστος που τον χτύπησε με πυρακτωμένο σίδερο.
Η Αθηνά με τη σειρά της, καθώς ο Εγκέλαδος το έσκαγε, έριξε επάνω του το νησί της Σικελίας, ύστερα έγδαρε τον Πάλλαντα και με το δέρμα του προστάτευε το σώμα της την ώρα της μάχης.
Ο Πολυβώτης, κυνηγημένος μεσοπέλαγα από τον Ποσειδώνα, φθάνει στην Κω· και ο Ποσειδώνας έκοψε ένα κομμάτι του νησιού, που ονομαζόταν Νίσυρος, και το έριξε επάνω του.
Ο Ερμής, φορώντας στην μάχη τη δερμάτινη περικεφαλαία του Άδη, σκότωσε τον Ιππόλυτο, η Άρτεμη τον +Γρατίωνα+, οι Μοίρες πολεμώντας με χάλκινα ρόπαλα, σκότωσαν τον Άγριο και τον Θόωνα, τους υπόλοιπους τους χτύπησε ο Δίας με κεραυνούς και τους εξόντωσε· και σε όλους εξαπέλυε τα βέλη του ο Ηρακλής και τους αποτελείωνε. (Απολλόδωρος 1.7.1.)
Οι Φλέγρες, που αναφέρονται ως τόπος γέννησης των Γιγάντων και σύγκρουσης ανάμεσα σε αυτούς και τους Ολύμπιους, είναι το αρχαίο όνομα της Παλλήνης όπου κατοικούσαν οι Κρουσαίοι, Θράκες και σύμμαχοι των Τρώων, τους οποίους συνάντησε ο Αινείας φεύγοντας από την Τροία. [Χάρτης 1] Επομένως, ό,τι γνωρίζουμε από τις πηγές για την προϊστορική φάση της χερσονήσου, την περίοδο που έφερε το όνομα Φλέγρα (περίοδο της Φλέγρας), είναι η Γιγαντομαχία, οι Κρουσαίοι, οι σχέσεις με την Τροία.
Αν λάβουμε υπόψη μας τις απόψεις που έχουν διατυπωθεί για την ετυμολογία των λέξεων Φλέγρες και Παλλήνη και που τις συνδέουν με την ηφαιστειώδη φύση του τόπου (Φλέγρες), με γεωλογικές αναστατώσεις και με την παλλόμενη από τους σεισμούς γη (Παλλήνη), τότε θα προτείναμε μια φυσιοκρατική - κοσμογονική ερμηνεία του μύθου των Γιγάντων, τους οποίους θα εκλαμβάναμε ως χθόνια στοιχεία που προκαλούν μετεωρολογικά φαινόμενα, σεισμούς, ηφαιστειακή δράση, θύελλες, τυφώνες, ξηρασίες, πυρκαγιές, ρήγματα στον φλοιό της γης και γενικά αναστατώσεις της γης (εξ ου και τα ονόματα των Γιγάντων –Εγκέλαδος, Ερυσίχθων, Χθονόφυλος, Πάλλαντας κτλ).
Από την άλλη, ο Όμηρος υποδεικνύει μια περισσότερο ιστορική ερμηνεία. Στην Οδύσσεια (η 56-60) οι Γίγαντες είναι μυθικός λαός, αγχίθεοι (γένος μεταξύ θεών και ανθρώπων –γεννιούνται από τη γη αλλά από το αίμα του Ουρανού) και υπέρθυμοι (θρασείς και αυθάδεις).
Στην ομηρική παράδοση στηρίζονται συγγραφείς, όπως ο Θεαγένης (ύστερα ελληνιστικά χρόνια[;]), την άποψη του οποίου διασώζει ο Στέφανος Βυζάντιος (λ. Παλλήνη), ο οποίος προτείνει μια «ιστορικοποιημένη») ερμηνεία.
Σύμφωνα με αυτήν οι κάτοικοι της Φλέγρας, οι Γίγαντες, ήταν αυτό που σήμερα θα λέγαμε «μισοί-άνθρωποι και μισοί-θεοί».
Αυτούς κυνήγησε και τιμώρησε ο Ηρακλής. Στη διάρκεια της μάχης έπεσαν κεραυνοί και ξέσπασαν τυφώνες, «ἀφ’ ὧν ἡ τῶν Θεῶν μάχη πρὸς αὐτοὺς μεμυθολόγηται».
Την άποψη αυτή παραδίδει και ο Στράβων σε απόσπασμα του 7ου βιβλίου του (αρ. 25).
Γιγαντομαχία και Τιτανομαχία υπηρετούν την ιδέα της διαμόρφωσης του κόσμου μέσα από συγκρουόμενες φυσικές δυνάμεις, χωρίς όμως να αποκλείεται (κάθε άλλο μάλιστα) μια περισσότερο ιστορική ερμηνεία:
Η σύγκρουση γηγενών κατοίκων με λαούς που μετακινούνται και διεκδικούν με τη βία την εγκατάσταση σε τόπους ήδη κατοικημένους, και ο σταδιακός «Εξ-Ελληνισμός» των περιοχών.
Από την ίδια πράξη αποκοπής γεννήθηκε η Αφροδίτη από τα γεννητικά όργανα του θεού που έπεσαν στη θάλασσα. Η Αφροδίτη είναι η γεννημένη από τα κύματα ή από το σπέρμα του Θεού.
Σχόλια