Γιατί η Μύκονος έχασε ξαφνικά το μέτρο

Στη Μύκονο δεν μπορεί πια να πάει για διακοπές Έλληνας. Δεν μπορεί καν ξένος με μεσαίο εισόδημα - κανονικά μεσαίο, όχι των 1.000 ευρώ. Δεν μπορεί επίσης να πάει όποιος δεν αντέχει την καφρίλα, την αισχροκέρδεια, την αλαζονεία. Δεν μπορεί να πάει κυρίως εκείνος, Έλληνας ή ξένος, που έζησε το νησί στις στυλάτες, μποέμ, έξω καρδιά, κοσμοπολίτικες, χύμα και σοφιστικέ συγχρόνως εποχές του. Διότι δεν γίνεται να ακούς παντού ντισκο-αμανέδες και να βλέπεις Δήλο, ούτε να διασκεδάζεις βλέποντας ανεγκέφαλους να κάνουν χάι με την ποσότητα των φελλών σαμπάνιας που ανοίγουν. Δεν είναι μόνο η εξωφρενική ακρίβεια. Ούτε τα σουβλατζίδικα στρατιές και οι ορδές των χαπακωμένων πιτσιρικάδων που στοιβάζονται στα πούλμαν με προορισμό το Παραντάις. Ούτε τα γιαχαμπίμπι και οι κάφροι Αραβες που «καίνε» μάτσο τα δολάρια και δεν σέβονται τίποτα και κανέναν αφού τα αγοράζουν. Δεν είναι ούτε οι οργανωμένες ή ελευθέρας βοσκής βίζιτες, ούτε τα drugs, ούτε οι ξεφωνημένοι γκέι που κάνουν «τρενάκι» παραδίπλα σου σε μπαρ και παραλίες. Είναι όλα αυτά μαζί, συν ακόμα βαρύτερα ο απόλυτος αφελληνισμός ενός νησιού που έγινε διάσημο ακριβώς χάρη στην ελληνικότητα που πλάσαρε -και μάλιστα στην καλύτερη τουριστικά εκδοχή της. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη. Οπως κανείς δεν αντέχει να βλέπει την καλλονή ερωμένη του να μεταλλάσσεται σε μια άψυχη κούκλα του σεξ αφού ο πελάτης πληρώνει χοντρά. Το εμπόριο είναι δούναι και λαβείν και όταν πουλάς ακριβά, ακόμα και κοπανιστό αέρα, έρχεται η στιγμή της δικής σου σειράς να πληρώσεις το τίμημα.

Ενα νησί για όλα τα γούστα

Οσοι έζησαν το νησί στα χρόνια έστω της αλματώδους ανάπτυξης -για να μη φτάσουμε στην εποχή του Ζάχου Χατζηφωτίου-, όλοι συμφωνούν ότι αυτά που τους θυμίζουν ακόμα Μύκονο είναι ο βουρλισμένος αέρας και οι ανεμόμυλοι στην άκρη του λιμανιού, που περιέργως δεν έγιναν ακόμα boutique hotel. Εντάξει, οι παραλίες της Μυκόνου είναι από άποψη φυσικού κάλλους ασύγκριτες για όλα τα γούστα και τις κατευθύνσεις ανέμων - βασικό για κυκλαδίτικο νησί. Θες χλιδές; Τις έχεις. Θες κοσμικότητες; Εύκολο. Θες μποέμ; Θα βρεις. Θες βολές λόγω οικογένειας, βαρεμάρας κ.τ.λ.; Εχεις δυο-τρεις επιλογές. Θες να είσαι μόνος σου με πέντε βράχια και τρία καβούρια; Κι αυτό το έχεις. Θες να είσαι τσίτσιδος, να διαβάζεις τα άπαντα της ασάνα γιόγκα και να χαιρετάς τον ήλιο; Παίζει και αυτό. Θες beach club και μουσικές να σου καίνε τον εγκέφαλο; Ε, καλά τώρα. Θες σεξ με γνωστές και άγνωστες, με μαύρες και ξασπρουλιάρες, με εξωτικές και ανατολίτισσες, με ντόπια σάρκα ή mixed, χωρισμένες, παντρεμένες, ανύπαντρες σοφιστικέ, ξέκωλες ή φιορούλες και όλες αυτές μαζί; Η λίστα είναι ατελείωτη και διαλέγεις. Και όχι απαραίτητα με τηλέφωνο στον προαγωγό. Φυσάει δαιμονισμένους βοριάδες; Πας Παράγκα, Ορνό, Ψαρού, Καλό Λιβάδι, Λια και Καλαφάτη, κι αν έχεις άντερα Παραντάις και Σούπερ Παραντάις. Φυσάει νοτιάδες ή έχει άπνοια; Πας Πάνορμο, Αγιο Σώστη, Φτελιά και Φωκό και κάποιες ακόμα αμαγάριστες από ομπρέλα και σούσι στην ξαπλώστρα παραλίες. Το νησί ανέκαθεν είχε τεράστια γκάμα επιλογών, και αυτό ήταν το τεράστιο προσόν του σε σχέση με άλλα κυκλαδίτικα και μη νησιά που πούλαγαν ή εναλλακτικό, ή κοσμικό, ή πολιτιστικό, ή οικογενειακό, ή φολκλόρ κ.ο.κ., πάντως ένα από αυτά.

#LIFESTYLE